Mmmmm, wat ruikt het hier arifno (lekker)

Soms, soms denk ik: zal het me niet op een keer te zwaar worden?

Maar ik ben moe nu.  nee, ik ben de opvang NIET moe; gewoon moe. Zowat 3 weken non-stop opvang en minder en lichter geslapen… Gisteren: les, daarna gaan helpen in Olijfboom, daarna naar Gentse Lente om contacten te leggen voor Indigoproject. En het wàs Gentse Lente  In het zonnetje genoten van een cava’tje om te vieren dat onze jongens er geraakt zijn, met M. die er bij was op ons geïmproviseerd nieuwjaarsfeestje… Fijne sfeer, goeie muziek, vrienden, ik probeer een blauwe (haha) cocktail uit … Doet deugd effe van alles weg te zijn…

En dan ‘n berichtje: “L. what you eat? pasta? rice? with egg?”
Ik sta al te dansen, maar het begint te druppelen en ik wil ze toch nog dag zeggen. Nee, ik blijf niet tot het eind van de Lente deze keer…

Als ik m’n voordeur opensteek: “Mmmmm, wat ruikt het hier arifno (lekker !” Als ik de living binnenkom word snel de tafel gedekt en komt er een heerlijke maaltijd op tafel (tears), samen eten, lachen, straks weer… ?

Hoe zou je nu in ’s hemelsnaam zo’n lieverds kunnen buiten laten slapen, laat staan terug sturen???? Tenzij je een steen hebt ipv. een hart… NEEN, ík ben de opvang NIET moe!

P.S.: Don’t get me wrong, de reden is niet omdat ze koken of zo hé, zelfs indien niet dan nog zou ik bij mijn besluit blijven!