Ik heet al enkele maanden niet meer Carine, maar ‘Kaarrinaaa’ en ik ben dol op die naam

Ik heet al enkele maanden niet meer Carine, maar ‘Kaarrinaaa’ en ik ben dol op die naam. Spreek hem maar eens hardop uit. Veel melodieuzer, vrolijker en levendiger!

De fase waarin ik zwoer dat ik me niet meer zou binden, is voorbij. Ik heb nochtans geprobeerd om volslagen onbekenden mee te nemen uit het park. Zonder succes …

Twee jongeren en één volwassene van Eritrese afkomst hebben mijn huis omgedoopt tot ‘House Karina’ toen ik hun begeleidde bij hun asielaanvraag.

Een bevriende immigrant brengt onverwacht een andere vriend mee en de ene ontmoeting volgt de andere op. Onze band wordt sterker. Zelfs wanneer ik hun mijn huis leen wanneer ik aan de kust ben, krijg ik berichtjes: “Ik mis je, we missen je allemaal!”. Ze zorgen voor mijn hond en zeggen het me zelfs wanneer hij zijn behoefte doet 😃 … Ik kan de stofzuiger of vuilnisbak niet aanraken zonder dat ze hem uit mijn handen nemen!

“Sweet Karina, thank you so much, good Karina”, dat hoor ik ontelbare keren!

Maar vandaag maak ik me zorgen … Mijn woede over de houding van onze overheid wordt steeds sterker.
Voortdurend moeten we hen waarschuwen voor de politie. Ik ontvang berichtjes als “I’m afraid police”. Maar jullie blijven hen opjagen … Jullie doen mijn woede alleen toenemen!

Mijn wil om NIET OP TE GEVEN neemt alleen maar toe, omdat ik geloof in wat ik doe!
Ik maak deel uit van een beweging die GEWOONWEG MENSELIJK wil zijn, en daar ben ik TROTS op!