“Mami, 3 in the big bed, and one on the mattress on the floor …!?”

Ik heb ook eens drie – en even later vier – superlieve vriendinnen over de vloer gehad die graag kookten of gingen wandelen in het bos.

Eigenlijk waren het zelfs maar twee vriendinnen. Op vraag van een van jullie nam ik er een derde meisje (dat alleen was) bij, en dat verliep zonder problemen.
Enige tijd later, na een korte tussenperiode, belden twee van de drie me op vanuit het park om me te laten weten dat ze nog iemand hadden, echt een hele toffe. Toen ik dat nieuwe drietal vervolgens ging oppikken, kwam een van de eerste meisjes opdagen – ik dacht dat ze intussen al ver weg was: “Mami, 3 in the big bed, and one on the mattress on the floor  …!?” Ok, ok (wat kon ik anders zeggen …).

Wel, het was fantastisch met die vier! Ze vlochten elkaars haar indien nodig, maakten de keuken grondig schoon nadat ze samen een heerlijke maaltijd op tafel hadden gezet, en gaven daarna voor de goede orde ook de badkamer nog een beurt. Ze gingen mee boodschappen doen, wandelen, naar de rommelmarkt enz.
Ondertussen zijn ze denk ik alle vier verder getrokken.

Het ga jullie goed, I miss you so much!! 

Om dit mooie idyllische plaatje compleet te maken (het verloopt overigens ook niet elke keer zo): ik had in diezelfde periode een afspraak met een buurvrouw. Diane bood ook onderdak, maar ze werkt thuis en dus moest ze haar gasten rond 9.30 uur de deur uit sturen.
En zo kwamen haar twee jongens bij mij: zelfde land, zelfde taal. Die vijf of zes samen, dat was zo mooi om te zien.
De jongens kwamen direct aangehold als ik me nog maar in de richting van mijn wasmand bewoog, hadden plezier met de meiden, en iedereen maakte megaveel selfies (behalve ik wegens geen smartphone): alleen, met z’n tweeën of met meer, soms met mij …
Ik dacht zelfs wat geflirt te hebben opgemerkt: ze maakten groepsfoto’s, maar ook foto’s van elkaar, voor een rode rozenstruik in bloei. Ronduit zalig!