Op een avond wandelden deze schoenen mijn huis binnen

Ik heb geprobeerd om te berekenen hoeveel kilometer deze schoenen al hebben afgelegd. Vast enkele duizenden. Misschien zelfs aan de voeten van verschillende mensen. Ze stapten over asfalt, strompelden door het hete zand van woestijnen en stranden, liepen hard weg voor honden, verstopten zich voor de politie.

Op een dag wandelden deze schoenen mijn huis binnen. Hun eigenaar helemaal uitgeput, uitgemergeld als een rioolkat, altijd op zijn hoede. Ze kwamen terecht op de grote schoenenberg in mijn hal en werden overdag ingeruild voor een paar pantoffels met goudkleurige veters, de favoriet van alle gasten. Maar ’s avonds gingen ze terug naar hun eigenaar en vervulden ze weer hun taak. Door het stof, door de regen, over het asfalt van de snelwegparkings.

Ik had niet echt aandacht geschonken aan deze schoenen. Ik was te druk bezig om een glimlach te toveren op het gezicht van hun eigenaar, een glimlach die hem volledig veranderde (dank je wel babyneefje D., dat jij daar beter in slaagde dan ik!). Mijn zus had ze wel opgemerkt. De schoenen vielen in stukken uiteen! Toen mijn zus vertrok, liet ze voor S. een mooie rode doos achter met de beeltenis van een welbekende kat. Zijn glimlach toen hij de boodschap begrepen had! Ik moest lachen om niet te moeten huilen.

De schoenen zijn die dag niet meer van zijn voeten geweken. In echte topmodelstijl strikte hij zijn veters op de meest hippe manier, steeds opnieuw (“Maar het is ook de stevigste manier, sister, op de parkings moet je snel kunnen lopen.”).

De schoenen werden de avond zelf nog ingehuldigd, klommen in een vrachtwagen … En ’s ochtends kreeg ik de magische boodschap: “Sister, I’m in UK, tell your sister it’s the new shoes!”

Voor jou, S., kleine broer uit een ander land, hoop ik dat je reis er nu op zit, en dat je schoenen je nu enkel nog naar school of naar een echte thuis moeten brengen. Daar droom je al lang zo hard van.

Voor onze miljoenen broers en zussen die op onze wegen terechtkomen, hoop ik dat ze iemand ontmoeten die ze zal opmerken, de afgedragen schoenen, de gekwetste harten, de verweesde zielen, en hun de hand zal reiken, al was het maar voor een paar stappen.

Voor onze miljoenen Europese broers en zussen hoop ik dat ze evenveel geluk zullen ervaren als ik tijdens dit ongelooflijke opvangavontuur!

Yallah!

#WeGevenNietOp

#WeWetenWaarom