Het was geweldig om hem terug te zien, om te zien wat voor een succesvolle weg hij al heeft afgelegd.

Vandaag willen we je een mooi, waargebeurd verhaal vertellen. Het gebeurde gisteren.

Maar eerst wat meer context.

Zoals je weet, vangen mijn teergeliefde Geneviève en ik al een hele tijd migranten op. 

Zoals je ook weet (of niet, maar dan weet je het nu) zijn wij invoerders van pepers, specerijen enz. rechtstreeks van fairtradeplantages. Daarvan maken we onze eigen mengelingen (waaronder berbere!), die we aan meer dan honderd winkels verkopen.

Wat je nog niet weet, is dat we meer dan drie jaar geleden Hussam, een jonge Syriër, hebben opgevangen.

Na een paar maanden is hij in Brussel gaan wonen.

Gisteren gingen we naar een winkel om onze kruiden voor te stellen.

Het is een fantastische zaak op de Leuvensesteenweg in Schaarbeek.

De kennismaking met de eigenaar verloopt vlot. Hij wil onze producten verkopen en dus gaan we samen kijken waar we onze producten kunnen uitstallen. 

En dan staan we plots oog in oog met Hussam.

Wel, ‘oog in oog’ is misschien eerder ‘in elkaars armen’, met veel emotionele tranen. De eigenaar en de medewerkers van de winkel staan er half lachend, half verbijsterd naar te kijken. 

Achteraf leggen we alles uit.

Hussam, die zes maanden bij ons verbleef, werkt dus in die winkel. Hij wordt er erg gewaardeerd en is zelfs verantwoordelijk voor het beheer van de verschillende afdelingen.

En hij zal dus ook instaan voor de afdeling met onze kruiden!

Het was geweldig om hem terug te zien, om te zien wat voor een succesvolle weg hij al heeft afgelegd.

Proficiat, Hussam! We zijn trots op jou!